Χαράλαμπος Γεωργίου: ”Ο αθλητισμός θα αλλάξει τη ζωή σας”

”Αφού δεν ξεκίνησα να αθλούμαι από μικρός, είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσω τώρα…”. Μια έκφραση ταμπού για πολύ κόσμο και συγχρόνως μια εύκολη δικαιολογία για να καθίσουμε ακόμα μια μέρα στον καναπέ. Όχι όμως για τον Χαράλαμπο Γεωργίου, ο οποίος μίλησε στο outdoor-activities για τη σχέση του με τον αθλητισμό, το πάθος του αλλά και το κίνητρο που βρίσκει καθημερινά και συνεχίζει.

Και μόνο κοιτώντας κάποιος το προφίλ σου στο facebook, καταλαβαίνει ότι αθλητισμός για σένα είναι κάτι παραπάνω από γυμναστική. Πες μας λίγα λόγια για το πώς ξεκίνησες.

Δυστυχώς και ευτυχώς συγχρόνως,  δεν είχα ασχοληθεί με τον αθλητισμό στα παιδικά και νεανικά μου χρόνια. Δυστυχώς γιατί έχανα τα τόσα όμορφα που αυτός ο χώρος προσφέρει, ευτυχώς όμως τουλάχιστον ασχολήθηκα και εκτίμησα περισσότερο αυτό το χώρο. Από τότε που ξεκίνησα μέχρι σήμερα έχω ασχοληθεί με το tae-kwo-do, kick-boxing, Wing-chun, τρέξιμο (δρόμου και trail), ποδηλασία και τρίαθλο (κολύμπι-ποδήλατο-τρέξιμο). Στα τρία τελευταία έχω δώσει και το μεγαλύτερο βάρος τα τελευταία χρόνια.  Έχω συμμετάσχει σε πολυάριθμους αγώνες με τους πιο σημαντικούς για μένα τον κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας, τον Μαραθώνιο της Βαρσοβίας, το Μαραθώνιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη,  τον Μαραθώνιο Πέλλα-Θεσσαλονίκη, τον Μαραθώνιο Λευκωσίας, το  Olympus Marathon στο Λιτόχωρο, τον Athlos Traıl run στο βουνό ΣΕΙΧ ΣΟΥ, στο νυχτερινό αγώνα ορεινού τρεξίματος 10,3 χλμ ATSAS NIGHT TRAIL RUN στον Άγιο Θεόδωρο Σολέας, το Κ-1 ΜΑΝ τρίαθλο στις Βρετανικές βάσεις στη Κύπρο, το sprind triathlon της Πάφου και της Λάρνακας. Έχω συμμετάσχει συνολικά σε περίπου 60 αγώνες (τρεξίματος, ποδηλασίας, τριάθλου και στίβου μάχης).

Tί σημαίνει για εσένα αθλητισμός και προπόνηση και πόσο σημαντικά είναι στην καθημερινότητά σου

Ερώτηση ρητορική για μένα αφού η απάντηση είναι αυτονόητη. Τα πάντα. Μπορεί να μην είμαι επαγγελματίας αλλά ο αθλητισμός με «έσωσε» πολλές φορές. Ο αθλητισμός μου άλλαξε την ζωή. Μέχρι τα δεκαεφτά μου είχα ασχοληθεί μόνο με το tae-kwo-do και αυτό στα δέκα μου. Μέχρι τα δεκαεπτά είχα φτάσει στα 110 κιλά περίπου και με το γυμναστήριο και με τη διατροφή μέχρι τα 18 μου έχασα 40 κιλά. Με έκανε άλλο άνθρωπο. Όταν δεν ήμουν καλά έτρεχα, όταν απογοητευόμουνα για διάφορα πήγαινα προπονήσεις, όταν έπεφτα ο αθλητισμός ήταν το «χαστούκι» που με ξυπνούσε. Εδώ και χρόνια οι προπονήσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Ίσως τον τελευταίο καιρό όχι τόσο έντονα αλλά πάντα είναι γιατί έτσι ξεφεύγω από την κάθε είδους  πίεση της ζωής μας.

Και πού βρίσκεις κίνητρο;

Παντού… Στις αναμνήσεις του πως ήμουν, στη ζωή μου που μου έδωσε το δικαίωμα να έχω την υγεία μου και αυτό είναι το μεγαλύτερο κίνητρο.Την έχω πρέπει, να την αξιοποιήσω και όχι να λιώνω σε ένα καναπέ μπροστά σε τηλεοράσεις και social media. Και γενικά όπου κοιτάξω.

Πόσα χρόνια ασχολείσαι με τον αθλητισμό; Έχεις κάποια ιδιαίτερη προτίμηση, κάποια κλίση σε κάποιο άθλημα που θα σε έκανε να το σκεφτείς και πιο επαγγελματικά;

Αθλούμαι συστηματικά εδώ και 8 χρόνια. Από τα πιο αγαπημένα αθλήματα είναι το τρίαθλο που συνδυάζει τρία υπέροχα αθλήματα. Αν και έχω μεγάλο πρόβλημα με το κολύμπι. Θα το ήθελα αλλά δυστυχώς άφησα της ευκαιρίες όταν ήμουν μικρότερος, γι αυτό όσοι το αγαπούν αναμφίβολα πρέπει να κάνουν θυσίες και να το κυνηγήσουν. Δεν θα το μετανιώσουν. Τώρα στα 30 απλά κάνω το καλύτερο που μπορώ και απλά το απολαμβάνω.

Φαντάζομαι σίγουρα όμως και η διάκριση σου δίνει έξτρα κίνητρο.. Έχεις κάποια σημαντική διάκριση που να σε έχει στιγματίσει;

Σημαντικότερες διακρίσεις ήταν ο χρόνος μου στα 10 χλμ στο δήμο Πάφου που οργάνωσε το σωματείο Στέλιος Κυριακίδης που ήρθα πρώτος overall με χρόνο 36.30, γεγονός που μου έδωσε την ευχέρεια και το δικαίωμα για την πιο συγκινητική στιγμή της αθλητικής μου ζωής. Το δικαίωμα μου εγγραφής άνευ εξόδων στο Γ.Σ.Π (Γυμναστικός Σύλλογος Παγκύπρια) που σήμαινε πως ήμουν επίσημος αθλητής στίβου και μπορούσα να συμμετάσχω στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα συλλόγων. Επίσης η πρωτιά μου overall στο αγώνισμα ημιμαραθώνιου στο  CyprusMarathonστη Πάφο αλλά επίσης και η 7η θέση μου Παγκύπρια στα 10χλμ κλειστού στίβου το Απρίλιο του 2014.

Προτιμάς να προπονείσαι μόνος ή με ομάδα?

Πραγματικά δεν με ενοχλεί κανένα από τα δύο. Το να τρέχεις μόνος είναι καλό όταν θέλεις να ηρεμήσεις, να είσαι εσύ και ο εαυτός σου για να μπορείς να ελευθερώσεις σκέψεις και να τα δεις πιο καθαρά.. Αλλά και η ομάδα είναι πάντα σημαντική γιατί είναι αυτή που θα σε τραβήξει όταν νιώθεις ότι έφτασες στα όρια. Οι άνθρωποι που μοιράζονται τον ίδιο πόθο πάντα σε καταλαβαίνουν. Άρα ο συνδυασμός και των δύο είναι το καλύτερο.

Σε τί επίπεδο βρίσκεται ο αθλητισμός στην Κύπρο?

Σε συνεχές ανοδικό επίπεδο και αυτό είναι πολύ θετικό. Αλλά ακόμα θέλουμε δουλειά σε αυτό που ονομάζεται αθλητική παιδεία καθώς και υποδομές. Δυστυχώς, αν και γίνεται μεγάλη προσπάθεια από πολλά σωματεία και ομάδες αθλητών, το περισσότερο ενδιαφέρον από τα αρμόδια όργανα περιστρέφεται γύρο από το ποδόσφαιρο.

Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου?

Ο κυριότερος… απλά να με προσέχω και να με έχει καλά ο Θεός για να μπορώ να συνεχίσω να αθλούμαι. Αν όλα πάνε καλά έχω ως το μεγαλύτερο μου στόχο να κάνω όσα περισσότερα extreme και outdoor αθλήματα μπορώ ξεκινώντας άμεσα με το bungee jumping στον Ισθμό της Κορίνθου και να μπορέσω να πάρω μέρος σε ένα από τους λεγόμενους Albatros Adventure Marathons και συγκεκριμένα τον Big Five Marathon που είναι 42 χλμ μέσα από την Αφρικάνικη Σαβάνα και την άγρια ζωή της Νοτίου Αφρικής.

Σε ευχαριστώ πολύ Χαράλαμπε και σου εύχομαι πολλές και δυνατές outdoor activities εμπειρίες!

Leave a Reply